ရေခဲသေတ္တာ အခြေခံဗဟုသုတ အနည်းငယ်ရှိသော်လည်း အလွန်လက်တွေ့ကျပါသည်။

၁။ အပူချိန်- အပူချိန်သည် အရာဝတ္ထုတစ်ခု မည်မျှပူသည် သို့မဟုတ် မည်မျှအေးသည်ကို တိုင်းတာသည်။
အသုံးများသော အပူချိန်ယူနစ် (အပူချိန်စကေး) သုံးမျိုးရှိသည်- စင်တီဂရိတ်၊ ဖာရင်ဟိုက် နှင့် ပကတိအပူချိန်။

စင်တီဂရိတ် အပူချိန် (t, ℃): ကျွန်ုပ်တို့ မကြာခဏအသုံးပြုသော အပူချိန်။ စင်တီဂရိတ် သာမိုမီတာဖြင့် တိုင်းတာသော အပူချိန်။
ဖာရင်ဟိုက် (F, ℉): ဥရောပနှင့် အမေရိကနိုင်ငံများတွင် အသုံးများသော အပူချိန်။

အပူချိန်ပြောင်းလဲမှု:
F (°F) = 9/5 * t(°C) +32 (စင်တီဂရိတ်ဖြင့် သိရှိထားသော အပူချိန်မှ ဖာရင်ဟိုက်ဖြင့် အပူချိန်ကို ရှာပါ)
t (°C) = [F (°F)-32] * 5/9 (ဖာရင်ဟိုက်ဖြင့် သိရှိထားသော အပူချိန်မှ စင်တီဂရိတ်ဖြင့် အပူချိန်ကို ရှာပါ)

ပကတိအပူချိန်စကေး (T, ºK): ယေဘုယျအားဖြင့် သီအိုရီဆိုင်ရာတွက်ချက်မှုများတွင် အသုံးပြုသည်။

ပကတိအပူချိန်စကေးနှင့် စင်တီဂရိတ် အပူချိန်ပြောင်းလဲမှု:
T (ºK) = t (°C) +၂၇၃ (စင်တီဂရိတ်ဖြင့် သိရှိထားသော အပူချိန်မှ ပကတိအပူချိန်ကို ရှာပါ)

၂။ ဖိအား (P): ရေခဲသေတ္တာတွင် ဖိအားသည် ယူနစ်ဧရိယာပေါ်တွင် သက်ရောက်သော ဒေါင်လိုက်အားဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဖိအားဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ဖိအားတိုင်းကိရိယာနှင့် ဖိအားတိုင်းကိရိယာဖြင့် တိုင်းတာလေ့ရှိသည်။

ဖိအား၏ အသုံးများသော ယူနစ်များမှာ-
Mpa (မီဂါပါစကယ်);
Kpa (kPa) ;
ဘား (ဘား);
kgf/cm2 (စတုရန်းစင်တီမီတာ ကီလိုဂရမ်အား);
atm (စံလေထုဖိအား);
mmHg (မီလီမီတာ မာကျူရီ)။

ပြောင်းလဲမှု ဆက်နွယ်မှု-
၁Mpa=၁၀ဘား=၁၀၀၀Kpa =၇၅၀၀.၆ mmHg =၁၀.၁၉၇ kgf/cm2
၁ atm = ၇၆၀ mmHg = ၁.၀၁၃၂၆ bar = ၀.၁၀၁၃၂၆ Mpa

အင်ဂျင်နီယာပညာတွင် အများအားဖြင့် အသုံးပြုကြသည်-
၁ ဘား = ၀.၁ အမ်ပါ ≈၁ ကီလိုဂရမ်/စင်တီမီတာ ၂ ≈၁ အမ်တီအမ် = ၇၆၀ မီလီမီတာဟာဂရက်

ဖိအားကိုယ်စားပြုမှုများစွာ-

ပကတိဖိအား (Pj): ကွန်တိန်နာတစ်ခုတွင်၊ မော်လီကျူးများ၏ အပူရွေ့လျားမှုကြောင့် ကွန်တိန်နာ၏ အတွင်းနံရံပေါ်တွင် သက်ရောက်သောဖိအား။ ရေခဲသေတ္တာ၏ သာမိုဒိုင်းနမစ်ဂုဏ်သတ္တိများဇယားရှိ ဖိအားသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပကတိဖိအားဖြစ်သည်။

ဂေ့ချ်ဖိအား (Pb): ရေခဲသေတ္တာစနစ်တွင် ဖိအားဂေ့ချ်ဖြင့် တိုင်းတာထားသော ဖိအား။ ဂေ့ချ်ဖိအားသည် ကွန်တိန်နာအတွင်းရှိ ဓာတ်ငွေ့ဖိအားနှင့် လေထုဖိအားအကြား ကွာခြားချက်ဖြစ်သည်။ ဂေ့ချ်ဖိအားနှင့် 1bar သို့မဟုတ် 0.1Mpa ပေါင်းခြင်းသည် ပကတိဖိအားဖြစ်သည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ယုံကြည်ကြသည်။

ဗို့အားဒီဂရီ (H): ဂိတ်ဖိအား အနုတ်လက္ခဏာဖြစ်သောအခါ၊ ၎င်း၏ ပကတိတန်ဖိုးကိုယူပြီး ဗို့အားဒီဂရီဖြင့် ဖော်ပြပါ။
၃။ ရေခဲသေတ္တာ သာမိုဒိုင်းနမစ် ဂုဏ်သတ္တိများ ဇယား- ရေခဲသေတ္တာ သာမိုဒိုင်းနမစ် ဂုဏ်သတ္တိများ ဇယားတွင် ပြည့်ဝသော အခြေအနေတွင် ရေခဲသေတ္တာ၏ အပူချိန် (ပြည့်ဝသော အပူချိန်) နှင့် ဖိအား (ပြည့်ဝသော ဖိအား) နှင့် အခြား ကန့်သတ်ချက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ ပြည့်ဝသော အခြေအနေတွင် ရေခဲသေတ္တာ၏ အပူချိန်နှင့် ဖိအားအကြား တစ်ခုချင်း ဆက်စပ်မှု ရှိသည်။

evaporator၊ condenser၊ ဓာတ်ငွေ့-အရည်ခွဲထုတ်ကိရိယာ နှင့် ဖိအားနည်းသော လည်ပတ်နေသောစည်ပိုင်းရှိ refrigerant သည် saturated အခြေအနေတွင်ရှိသည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ယုံကြည်ကြသည်။ saturated အခြေအနေရှိ အငွေ့ (အရည်) ကို saturated vapor (အရည်) ဟုခေါ်ပြီး သက်ဆိုင်ရာ အပူချိန်နှင့် ဖိအားကို saturation temperature နှင့် saturation pressure ဟုခေါ်သည်။

ရေခဲသေတ္တာစနစ်တွင်၊ ရေခဲသေတ္တာအတွက်၊ ၎င်း၏ saturation temperature နှင့် saturation pressure တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်မှုရှိသည်။ saturation temperature မြင့်လေ saturation pressure မြင့်လေဖြစ်သည်။

evaporator အတွင်းရှိ refrigerant အငွေ့ပျံခြင်းနှင့် condenser အတွင်းရှိ condensation တို့ကို saturated state တွင် ဖြစ်ပေါ်သောကြောင့် evaporation temperature နှင့် evaporation pressure၊ condensation temperature နှင့် condensation pressure တို့သည်လည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်မှုရှိပါသည်။ သက်ဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုကို refrigerant thermodynamic properties ဇယားတွင် တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။

၄။ ရေခဲသေတ္တာအပူချိန်နှင့်ဖိအားနှိုင်းယှဉ်ဇယား-

၅။ အပူလွန်ကဲသောရေနွေးငွေ့နှင့် အအေးလွန်ကဲသောအရည်- ဖိအားတစ်ခုအောက်တွင် ရေနွေးငွေ့၏အပူချိန်သည် သက်ဆိုင်ရာဖိအားအောက်ရှိ saturation အပူချိန်ထက် မြင့်မားပြီး ၎င်းကို အပူလွန်ကဲသောရေနွေးငွေ့ဟုခေါ်သည်။ ဖိအားတစ်ခုအောက်တွင် အရည်၏အပူချိန်သည် သက်ဆိုင်ရာဖိအားအောက်ရှိ saturation အပူချိန်ထက် နိမ့်ပြီး ၎င်းကို အအေးလွန်ကဲသောအရည်ဟုခေါ်သည်။

စုပ်ယူမှုအပူချိန်သည် saturation အပူချိန်ထက် ကျော်လွန်သောတန်ဖိုးကို suction superheat ဟုခေါ်သည်။ suction superheat ဒီဂရီကို ယေဘုယျအားဖြင့် 5 မှ 10 °C တွင် ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

အရည်အပူချိန် saturation အပူချိန်ထက် နိမ့်သောတန်ဖိုးကို အရည်အအေးခံဒီဂရီဟုခေါ်သည်။ အရည်အအေးခံခြင်းသည် ယေဘုယျအားဖြင့် condenser ၏အောက်ခြေ၊ economizer နှင့် intercooler တွင် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ throttle valve မတိုင်မီ အရည်အအေးခံခြင်းသည် အအေးခံမှုစွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ရာတွင် အကျိုးရှိစေသည်။
၆။ အငွေ့ပျံခြင်း၊ စုပ်ယူခြင်း၊ စွန့်ထုတ်ခြင်း၊ ငွေ့ရည်ဖွဲ့ခြင်းဖိအားနှင့် အပူချိန်

အငွေ့ပျံဖိအား (အပူချိန်): အငွေ့ပျံစက်အတွင်းရှိ ရေခဲသေတ္တာ၏ ဖိအား (အပူချိန်)။ အငွေ့ပျံဖိအား (အပူချိန်): ကွန်ဒန်ဆာအတွင်းရှိ ရေခဲသေတ္တာ၏ ဖိအား (အပူချိန်)။

စုပ်ယူမှုဖိအား (အပူချိန်): ကွန်ပရက်ဆာ၏ စုပ်ယူမှုပေါက်ရှိ ဖိအား (အပူချိန်)။ စွန့်ထုတ်ဖိအား (အပူချိန်): ကွန်ပရက်ဆာ စွန့်ထုတ်ပေါက်ရှိ ဖိအား (အပူချိန်)။
၇။ အပူချိန်ကွာခြားချက်- အပူလွှဲပြောင်းမှု အပူချိန်ကွာခြားချက်- အပူလွှဲပြောင်းနံရံ၏ နှစ်ဖက်စလုံးရှိ အရည်နှစ်ခုကြားရှိ အပူချိန်ကွာခြားချက်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ အပူချိန်ကွာခြားချက်သည် အပူလွှဲပြောင်းမှုအတွက် မောင်းနှင်အားဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ရေခဲသေတ္တာနှင့် အအေးခံရေ၊ ရေခဲသေတ္တာနှင့် ဆားရည်၊ ရေခဲသေတ္တာနှင့် ဂိုဒေါင်လေတို့အကြား အပူချိန်ကွာခြားချက်ရှိပါသည်။ အပူလွှဲပြောင်းမှု အပူချိန်ကွာခြားချက်ရှိနေခြင်းကြောင့် အအေးခံမည့် အရာဝတ္ထု၏ အပူချိန်သည် အငွေ့ပျံခြင်း အပူချိန်ထက် မြင့်မားပြီး အငွေ့ပျံခြင်း အပူချိန်သည် ကွန်ဒင်ဆာ၏ အအေးခံအလတ်စား၏ အပူချိန်ထက် မြင့်မားပါသည်။
၈။ စိုထိုင်းဆ- စိုထိုင်းဆ ဆိုသည်မှာ လေ၏ စိုထိုင်းဆကို ရည်ညွှန်းသည်။ စိုထိုင်းဆသည် အပူလွှဲပြောင်းမှုကို သက်ရောက်မှုရှိသော အချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

စိုထိုင်းဆကို ဖော်ပြရန် နည်းလမ်းသုံးမျိုးရှိသည်-
ပကတိစိုထိုင်းဆ (Z): လေ၏ ကုဗမီတာလျှင် ရေငွေ့၏ အလေးချိန်။
အစိုဓာတ်ပါဝင်မှု (d): ခြောက်သွေ့သောလေ တစ်ကီလိုဂရမ် (g) တွင်ပါဝင်သော ရေငွေ့ပမာဏ။
ဆွေမျိုးစိုထိုင်းဆ (φ): လေ၏ တကယ့်ပကတိစိုထိုင်းဆသည် ပြည့်နှက်နေသော ပကတိစိုထိုင်းဆနှင့် နီးစပ်သည့်အတိုင်းအတာကို ညွှန်ပြသည်။
အပူချိန်တစ်ခုတွင်၊ လေပမာဏတစ်ခုသည် ရေငွေ့ပမာဏတစ်ခုကိုသာ ထိန်းထားနိုင်သည်။ ဤကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်ပါက အပိုရေငွေ့သည် မြူအဖြစ် စုပုံသွားလိမ့်မည်။ ဤကန့်သတ်ထားသော ရေငွေ့ပမာဏကို saturated humidity ဟုခေါ်သည်။ saturated humidity အောက်တွင်၊ လေအပူချိန်နှင့်အတူ ပြောင်းလဲနေသော saturated absolute humidity ZB နှင့် ကိုက်ညီသည်။

အပူချိန်တစ်ခုတွင် လေထုစိုထိုင်းဆသည် ပြည့်ဝစိုထိုင်းဆသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ၎င်းကို ပြည့်ဝလေဟုခေါ်ပြီး ရေငွေ့ကို ပိုမိုလက်ခံနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပါ။ ရေငွေ့ပမာဏတစ်ခုကို ဆက်လက်လက်ခံနိုင်သောလေကို မပြည့်ဝလေဟုခေါ်သည်။

ဆွေမျိုးစိုထိုင်းဆဆိုသည်မှာ မပြည့်ဝသောလေ၏ ပကတိစိုထိုင်းဆ Z နှင့် ပြည့်နှက်နေသောလေ၏ ပကတိစိုထိုင်းဆ ZB တို့၏ အချိုးဖြစ်သည်။ φ=Z/ZB×100%။ အမှန်တကယ် ပကတိစိုထိုင်းဆသည် ပြည့်နှက်နေသော ပကတိစိုထိုင်းဆနှင့် မည်မျှနီးစပ်သည်ကို ထင်ဟပ်စေရန်အတွက် ၎င်းကို အသုံးပြုပါ။